Krzesła pokojowe

Buk, dąb czy sosna — czym różnią się gatunki

Buk jest w krzesłach gatunkiem najczęściej używanym i nie bez powodu: ma gęste, równomierne włókna, dobrze znosi gięcie i trzyma połączenia, a jego jasny, spokojny rysunek równo przyjmuje bejcę. To z niego powstaje większość krzeseł, które mają wyglądać identycznie w komplecie sześciu sztuk.

Dąb jest twardszy i cięższy, ma wyraźne słoje i po latach ciemnieje, nabierając głębi. Kosztuje więcej, ale w jadalni używanej codziennie zwraca to w odporności na obicia i wgniecenia. Sosna jest najmiększa i najtańsza, ma charakterystyczne sęki i sprawdza się tam, gdzie mebel ma wyglądać swojsko, a drobne ślady użytkowania traktuje się jako element charakteru, nie wadę.

Dlaczego jedne krzesła się rozklekotują, a inne nie

Bo decyduje o tym sposób łączenia elementów, a nie grubość drewna. W krześle wszystkie siły schodzą się w kilku węzłach — tam, gdzie nogi spotykają się z ramą siedziska — i to one pracują przy każdym odchyleniu do tyłu. Połączenia czopowe i kołkowe, klejone i dodatkowo skręcane, rozkładają to obciążenie na dużą powierzchnię drewna. Konstrukcje oparte wyłącznie na wkrętach wchodzących w poprzeczne włókna z czasem się luzują, bo śruba stopniowo rozrabia otwór.

Drugi element to poprzeczki między nogami. W meblu używanym codziennie, zwłaszcza gdy ktoś ma zwyczaj bujania się na krześle, to one decydują o tym, czy konstrukcja przetrwa lata. Warto o nie zapytać przy każdym krześle, które ma stanąć przy stole w rodzinie z dziećmi.

Oparcie drewniane czy tapicerowane

To pytanie wraca przy każdym zamówieniu do jadalni. Drewniane oparcie jest łatwiejsze w utrzymaniu — wystarczy przetrzeć, nie chłonie zapachów z kuchni i nie zbiera okruchów w szwach. Jest też trwalsze: nie ma na nim niczego, co mogłoby się przetrzeć. W zamian wymaga dobrego wyprofilowania, bo płaska deska pod plecami przy dłuższym posiedzeniu daje się we znaki.

Oparcie tapicerowane jest wygodniejsze od pierwszej minuty i cieplejsze w dotyku, ale przy stole bywa narażone na to, co lata w powietrzu podczas gotowania. Rozsądnym kompromisem, po który sięga większość zamawiających, jest drewniana rama z tapicerowanym siedziskiem: wygoda tam, gdzie siada się bezpośrednio, i łatwa w czyszczeniu konstrukcja dookoła. Modele, w których tkanina pokrywa i siedzisko, i oparcie, zebraliśmy osobno w krzesłach tapicerowanych.

Lakier, olej czy bejca — co wybrać do jadalni

Lakier tworzy na powierzchni twardą powłokę, która najlepiej chroni przed zalaniem i tłuszczem, a przy tym najłatwiej się myje. Jego wadą jest to, że przy głębszym zarysowaniu widać jasną rysę, a naprawa oznacza przeszlifowanie całego elementu. Olej wnika w drewno zamiast je pokrywać, zostawia naturalny dotyk i matowe wykończenie, a rysy da się wytrzeć i naoliwić miejscowo — kosztem konieczności odnawiania co jakiś czas.

Bejca nie jest wykończeniem, tylko barwnikiem, który zawsze pracuje pod lakierem lub olejem. To ona decyduje o kolorze, więc jasny buk można doprowadzić do odcienia orzecha albo wybielić. Ten sam model wykonujemy w kilku wybarwieniach, a przy zamówieniu kompletu do konkretnego stołu dobieramy kolor tak, by zgadzał się z blatem.

Jak dobrać krzesła do stołu

Liczą się trzy wymiary. Wysokość siedziska w krzesłach jadalnianych wynosi zwykle około czterdziestu pięciu centymetrów, a standardowy blat ma siedemdziesiąt pięć — różnica około trzydziestu centymetrów to poziom, przy którym ręce spoczywają wygodnie na stole. Drugi wymiar to prześwit między siedziskiem a spodem blatu: potrzeba co najmniej dwudziestu pięciu centymetrów, żeby nogi się mieściły, a to bywa problemem przy stołach z szeroką ramą albo z szufladą.

Trzeci to szerokość na osobę — przy stole planuje się około sześćdziesięciu centymetrów na siedzące miejsce, a przy krzesłach z podłokietnikami wyraźnie więcej. Jeśli chcesz mieć pewność, że komplet zagra, gotowe zestawy dobrane pod względem proporcji i wybarwienia zebraliśmy w kategorii zestawów do jadalni, a same blaty w stołach dębowych.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze krzeseł drewnianych?

Zanim złożysz zamówienie, sprawdź te punkty:

• Sposób łączenia — czopy i kołki klejone trzymają lata, konstrukcja na samych wkrętach z czasem się luzuje.
• Poprzeczki między nogami — przy codziennym użytkowaniu decydują o sztywności bardziej niż grubość drewna.
• Gatunek pod obciążenie — buk i dąb do jadalni używanej codziennie, sosna tam, gdzie ślady użytkowania są mile widziane.
• Wyprofilowanie oparcia — przy drewnianym oparciu to ono zastępuje miękkość; płaska deska męczy plecy.
• Wykończenie pod tryb życia — lakier przy dzieciach i intensywnym gotowaniu, olej tam, gdzie ważniejszy jest naturalny dotyk.
• Trzy wymiary przy stole — wysokość siedziska, prześwit pod blatem i szerokość na osobę.
• Możliwość odnowienia — drewniane krzesło można przeszlifować i przemalować; to główna przewaga nad meblem, którego nie da się rozebrać.